piotrsusz/ Sierpień 6, 2018/ artykuł, strategia/ 0 comments

Strategia decyduje o zwycięstwie. Zarówno w biznesie jak i na polu walki. W czasie operacji “Pustynna Burza”, generał Schwarzkopf  zrealizował swoje założenia strategiczne. Pytanie czy dzisiaj byłoby to możliwe? Według Chandlera , strategia wyraża cele długoterminowe przedsiębiorstwa odpowiadające generalnym kierunkom działania, a także przedstawia alokację zasobów, jakie są niezbędne do realizacji przyjętych celów.

 

Jak wybrać właściwą strategię?

Niezależnie czy mówimy o strategii wojskowej czy strategii przedsiębiorstwa, wybór strategii musi poprzedzić analiza. Od doświadczenia dowódców/menadżerów zależy w jaki sposób zostanie przeprowadzona i czy przyniesie odpowiedzi na postawione pytania. Jedna z najpopularniejszych metod jest analiza SWOT pozwalająca zidentyfikować silne i słabe strony własnej armii/przedsiębiorstwa oraz dostrzec zagrożenia i szanse na które wpływają czynniki spoza organizacji. Poniżej analiza dla obu stron konfliktu w Iraku.

 

Analiza SWOT dla Irakijczyków

swot_irak

swot_irak

Analiza SWOT dla Koalicji

swot_koalicja

swot_koalicja

Dlaczego Schwarzkopf wygrał a Irakijczycy przegrali?

Generał Schwarzkopf jako pierwszy z dowódców dowodzących armią w XX wieku wykorzystał szeroko pojętą dezinformację medialną. W dzisiejszych czasach, ludzie wierzą w to co widzą w telewizji, słyszą w radiu lub przeczytają w gazetach bądź też w internecie.

Można zaryzykować tezę, że dzisiaj ze względu na to ostatnie medium (internet) manewr mógłby się nie udać. Wystarczyłoby kilka „tweetów” od żołnierzy szykujących się do „lewego sierpowego” jakieś zdjęcie na Instagramie czy Facebooku i w dobie informacji 24h/7/365 żołnierze Iraccy zdążyliby się przegrupować, użyliby broni chemicznej w kierunku Izraela, lub przesunęli posiłki z Iraku w celu zabezpieczenia zachodniej granicy Kuwejtu.

Generał Schwarzkopf w 1991 r. dowodził w innych czasach. Wojna o Kuwejt była pierwszą wojna relacjonowaną „na żywo”, jednakże dostęp do kreowania obrazu rzeczywistości w świadomości przeciętnego człowieka miało tylko kilka największych na świecie stacji radiowych i telewizyjnych. Najprawdopodobniej obraz kreowany przez media miał wpływ na decyzję generała o zastosowaniu podwójnego fortelu.

Strategia w oparciu o (nie)wiedzę

Nikt, ani w armii USA ani wśród koalicjantów, nie mógł wykluczyć, ze doktryna wojenna USA jest znana Irakijczykom. Możliwym  jest więc, że pierwotne „czołowe” uderzenie podpowiadane Schwarzkopfowi przez Sztab miało być próba złamania schematu. Opisanego dokładnie w podręczniku FM 100-5. Iraccy dowódcy nie przewidzieli manewru dowódcy Koalicji, najprawdopodobniej sami ulegając wizjom dantejskich scen obrony każdej piędzi ziemi i walki na krótkim dystansie oraz w zwarciu okopowym. Ze względu na dysproporcje sił, scenariusz z perspektywy Irakijczyków był kuszący. Przeciągać wojnę na lądzie w nieskończoność, narażać USA i koalicjantów na dziesiątki (jeżeli nie setki) milionów dolarów strat dziennie.

W międzyczasie mogliby za pomocą SCUD-ów kontynuować ostrzał Izraela. Być może w późniejszej fazie przy użyciu broni chemicznej lub biologicznej co spowodowałoby w końcu kontratak Izraela. USA wiele energii włożyły w powstrzymanie Izraela przed angażowaniem się w ten konflikt. Przy udziale Żydów, koalicja z ościennymi państwami arabskim stanęłaby pod znakiem zapytania. Jako wspólny i odwieczny wróg Arabów, Żydzi mogliby stanowić nową oś nienawiści wokół której skupiłyby się państwa regionu. Kolejną przyczyną tak szybkiej i druzgocącej porażki armii Irackiej było dzielna, jednakże krótkotrwała postawa bojowa Gwardii Republikańskiej. Nie można było jej odmówić fanatyzmu przy jednoczesnym odstawaniu umiejętnościami od oddziałów Koalicji.

Czołgi T72 zarówno seryjne jaki i modyfikowane w Iraku i Chinach, nie sprostały w polu amerykańskim Abramsom A1M1, brakowało na ich wyposażeniu chociażby osprzętu do walki nocnej. Lotnictwo Irackie zostało unicestwione właściwie w 24h i w boju zdołało zniszczyć tylko jedna maszynę koalicji. Podobny los spotkał marynarkę wojenna Iraku, co było z kolei jednym z elementów symulacji ataku od południa przez amerykańskich marines.

Pozycje Irakijczyków i Koalicjantów Źródło: http://www.konflikty.pl/historia/czasy-najnowsze/operacja-pustynna-burza-pierwsza-wojna-w-zatoce-perskiej/

Pozycje Irakijczyków i Koalicjantów
Źródło: http://www.konflikty.pl/historia/czasy-najnowsze/operacja-pustynna-burza-pierwsza-wojna-w-zatoce-perskiej/

Jakie są cechy dobrej strategii?

Dobra strategia to przede wszystkim przewidzenie ruchów przeciwnika. To również  odpowiednia sekwencja ruchów własnych będących na nie odpowiedzią lub też wyprzedzającą je. Strategia musi być:

  • Poparta analizą sytuacji (wewnętrzną i zewnętrzną)
  • Uwzględniająca wszystkie możliwości (nasze i przeciwnika)
  • Wybrana z kilku możliwych scenariuszy (burza mózgów)
  • Z przewagą „za” nad „przeciw” (nastawiona na realizację celu)

Zarówno analiza oparta tylko i wyłącznie na własnych słabych i mocnych stronach jak i skupienie się tylko i wyłącznie na przeciwniku (niezależnie czy na polu bitwy czy też w biznesie) jest skazane porażkę. Wybór strategii musi być oparty o jak najdokładniejszą analizę sytuacji. Tylko pełny obraz (pola walki, rynku, otoczenia biznesowego) pozwala na podjęcie właściwej decyzji. Każdy z czynników determinujących wybór strategii jest równie ważny. Ocena otoczenia a także ocena własnej organizacji zawsze jest subiektywna.

Nigdy nie mamy pełnej wiedzy na temat tego jak sytuacja wygląda w rzeczywistości. Odwołując się do opisywanych powyżej wydarzeń, Iraccy dowódcy obserwując histeryczne relacje w telewizjach całego świata, zostali „uśpieni” w swojej czujności. Z kreatorów rzeczywistości stali się odbiorcami medialnego przekazu, nadanego przez przeciwnika. Ulegli złudzeniu i przyjęli do swojej strategii błędne założenia. Strategia zawsze służy osiągnięciu wyniku. Ten wynik może być różny w zależności od punktu widzenia osoby lub organizacji oceniającej  a także sposobu interpretacji wyniku. Nigdy natomiast nie powinien być różny od pierwotnych założeń stratega. Sensu stricto jego strategii.

 

Źródło obrazka tytułowego:  Formacja samolotów koalicji antyirackiej. (od lewej francuski F-1C Mirage, katarski F-1 Mirage, amerykański F-16C Fighting Falcon katarski Alpha Jet, i kanadyjski CF/A-18A Hornet) Źródło: http://www.smartage.pl/pustynna-burza-pierwszy-konflikt-xxi-wieku/

Share this Post

Leave a Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>
*
*